Γ. Γαβριηλίδης | Μηχανολόγος Μηχανικός Τ.Ε. Πλ. Τημενιδών 1 Έδεσσα τηλ. 23810 28762 | κιν. 6945387 397

Ενεργειακή Αναβάθμιση, Συνήθη Προβλήματα Κτιρίων - Κατοικιών

2011-05-13 - 12:44:12

... εξοικονομούμε χρήματα και ενέργεια, συμβάλλουμε στην προστασία του περιβάλλοντος - προθέτουμε αξία στο ακίνητο μας ...

Τα κτήρια στην Ελλάδα ευθύνονται περίπου για το 36% της συνολικής ενεργειακής κατανάλωσης. Κατά την περίοδο 2000-2005 αύξησαν την ενεργειακή τους κατανάλωση κατά περίπου 24%. Δυστυχώς, αυτό τα κατατάσσει να είναι ανάμεσα στα πιο ενεργοβόρα κτήρια της Ευρώπης.

Ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους τα ελληνικά κτήρια είναι ιδιαιτέρως ενεργοβόρα είναι η παλαιότητά τους και η μη ενσωμάτωση σύγχρονης τεχνολογίας σε αυτά, λόγω έλλειψης σχετικής νομοθεσίας τα τελευταία 30 χρόνια.

Τα περισσότερα κτήρια αντιμετωπίζουν θέματα όπως:

1. Μερική ή παντελή έλλειψη θερμομόνωσης. Παλαιάς τεχνολογίας κουφώματα (πλαίσια / μονοί υαλοπίνακες). Με αποτέλεσμα:

1.1.  Αδικαιολόγητη και πολύ μεγάλη σπατάλη καυσίμου (πετρελαίου, αερίου, ξύλων, ηλεκτρικού ρεύματος κτλ). Μεγάλες διαφορές θερμοκρασίας, ακόμα και στον ίδιο χώρο, κρύα ρεύματα αέρα. Έτσι οι συνθήκες άνεσης στους χώρους διαβίωσης, σίγουρα δεν είναι οι καλύτερες για ένα υγιεινό και άνετο περιβάλλον.

1.2.  Μούχλα και μαυρίλες στις εσωτερικές επιφάνειες του σπιτιού, φουσκώματα στους σοβάδες, αποκόλληση ταπετσαρίας και χρωμάτων. Εμφανίζονται, λόγο υγροποίησης υδρατμών των εσωτερικών χώρων σε σημεία του εσωτερικού του σπιτιού όπως:

1.2.1.     Γωνιές που συνδέονται οι τοίχοι μεταξύ τους

1.2.2.     Γωνιές σύνδεσης των τοίχων με την οροφή

1.2.3.     Σε τοίχους που έχουν κατασκευαστεί με διαφορετικά υλικά

1.2.4.     Στην περίμετρο της κάσσας των εξωτερικών κουφωμάτων

1.2.5.     Στα σημεία των τοίχων πίσω από τα θερμαντικά σώματα

1.2.6.     Στα κιβώτια των ρολών

1.2.7.     Στα σημεία των εξωτερικών τοίχων απ' όπου περνούν σωλήνες ζεστού νερού

1.2.8.     Στις εντοιχισμένες ντουλάπες

1.2.9.     Στους εξωτερικούς τοίχους της κουζίνας

1.2.10. Σε κολώνες, δοκάρια, καμινάδες κ.ά.

2. Μερική ή παντελή έλλειψη υγρομόνωσης. Ένα από τα σοβαρότερα πρόβλημα που ταλαιπωρεί τα κτίρια είναι η υγρασία, η εισροή νερού δηλαδή με κάθε τρόπο εντός του κτιρίου. Ενδεικτικά οι συνηθέστερες  αιτίες εισόδου υγρασιών στα κτίρια :

2.1.  Υπόγειο

2.1.1.     Κακή η και έλλειψη στεγάνωσης των υπόγειων εξωτερικών τοιχίων (υγρομόνωση τοιχίων, σφράγιση φουρκετών, σφράγιση οπών από τρυπόξυλα, σφράγιση αρμών εργασίας σκυροδέτησης τοιχίων η αρμών τοιχίων- δαπέδου)

2.1.2.     Ελλειψη προστασίας της υγρομόνωσης για αποφυγή τραυματισμού κατά την επιχωμάτωση (τοποθέτηση αποστραγγιστικής μεμβράνης)

2.1.3.     Έλλειψη αποστράγγισης εξωτερικά των τοιχίων η κάτω από το μπετόν του δαπέδου (τοποθέτηση αποστραγγιστικών μεμβρανών, τοποθέτηση αποστραγγιστικών σωλήνων σε συνδυασμό με κατασκευή φρεατίων συλλογής των νερών και τοποθέτηση αντλιών για την άντληση αυτών)

2.1.4.     Ανερχόμενες υγρασίες στους τοίχους των υπογείων από  τριχοειδή λόγω έλλειψης στεγάνωσης κάτω από το δάπεδο του υπογείου η μη κατασκευής φράγματος υγρασίας στη βάση του τοίχου.

2.1.5.     Διαρροές από σωληνώσεις ύδρευσης η θέρμανσης και σωλήνες αποχετεύσεις

2.2.  Δώμα (ταράτσα)  και μπαλκόνια

2.2.1.     Κακή  εφαρμογή του οποιουδήποτε τύπου στεγανοποίησης εφαρμόστηκε

2.2.2.     Έλλειψη σωστών ρήσεων με αποτέλεσμα το λίμνασμα νερών που μακροπρόθεσμα καταστρέφουν την υγρομόνωση

2.2.3.     Έλλειψη η κακή σφράγιση στα σημεία που τελειώνει η στεγανωτική στρώση στις υδρορροές

2.2.4.     Κακή σφράγιση στις βάσεις καμινάδων, σωλήνων κεραιών, ηλιακών συλλεκτών, κάγκελων κλπ

2.2.5.     Ρωγμές η αποσάθρωση των σοβάδων στα περιμετρικά στηθαία τα οποία επιτρέπουν την διέλευση των νερών πίσω και κάτω από την υγρομόνωση

2.2.6.     Κακή σφράγιση και έλλειψη τοποθέτησης καλύμματος προστασίας των αρμών διαστολής η άλλων αρμών μεταξύ διαφορετικών δομικών υλικών

2.2.7.     Έλλειψη σφράγισης κάτω από τις μαρμαροποδιές σε μπαλκονόπορτες

2.2.8.     Διαρροή από σωληνώσεις ύδρευσης, ηλιακών, αποχετεύσεων που έχουν εγκιβωτιστεί κάτω από την υγρομόνωση.

2.3.  Τοίχοι προσόψεων

2.3.1.     Κακή κατασκευή επιχρισμάτων

2.3.2.     Έλλειψη προσθήκης στεγανωτικών και βελτιωτικών ρητινών στη μάζα των επιχρισμάτων

2.3.3.     Δημιουργία ρηγματώσεων στα επιχρίσματα από κακή αναλογία αδρανών και έλλειψη τοποθέτησης υαλοπλεγμάτων

2.3.4.     Κακή εφαρμογή βαφής των τοίχων (εγκλωβισμός υγρασιών, έλλειψη ασταρώματος, υπερβολική αραίωση χρωμάτων για οικονομία κλπ)

2.3.5.     Έλλειψη η κακή σφράγιση διαφόρων αρμών μεταξύ διαφορετικών δομικών στοιχείων

2.3.6.     Έλλειψη η κακή σφράγιση των αρμών περιμετρικά των κουφωμάτων

2.3.7.     Διαρροές από τους σωλήνες των όμβριων  και μη ομαλή απόληξη αυτών με αποτέλεσμα αναπήδηση των νερών και την διάβρωση των τοίχων.

3. Ανεπαρκή συντήρηση των συστημάτων θέρμανσης/κλιματισμού με αποτέλεσμα τη χαμηλή απόδοση. Ένα ασυντήρητο σύστημα θέρμανσης/κλιματισμού:

3.1.  Αυξάνει την κατανάλωση 15% έως 30%. Με αποτέλεσμα αδικαιολόγητη και πολύ μεγάλη σπατάλη καυσίμου (πετρελαίου, αερίου, ξύλων, ηλεκτρικού ρεύματος κτλ).

3.2.  Μειώνει την διάρκεια ζωής των μηχανημάτων.

3.3.  Αυξάνεται κατά πολύ η πιθανότητα βλάβης τις δύσκολες μέρες του χειμώνα ή του καλοκαιριού, όταν δηλαδή το χρειαζόμαστε.

3.4.  Αυξάνονται οι εκπομπές ρύπων στην ατμόσφαιρα.

4. Παλαιάς τεχνολογίας συστήματα θέρμανσης με χαμηλή απόδοση.

4.1.  Ενδεικτικά ένας λέβητας παλιάς τεχνολογίας αγνώστου κατασκευής  μπορεί να έχει βαθμό απόδοσης 60% ή και χαμηλότερο, ειδικά αν είναι κακοσυντηρημένος ενώ ένας σύγχρονος λέβητας συμπυκνωμάτων από 101% έως 109%.

5. Παλαιάς τεχνολογίας συστήματα κλιματισμού με χαμηλή απόδοση.

5.1.  Η οικονομία ηλεκτρικού ρεύματος που ανάλογα τον τύπο του μηχανήματος και τις συνθήκες λειτουργίας είναι από 25% έως 50% συγκρινόμενο με ένα συμβατικό κλιματιστικό ίδιας ισχύος.

5.2.  Η γρήγορη απόδοση. Ένα inverter έχει την δυνατότητα να πετύχει την επιθυμητή θερμοκρασία στο ¼ του χρόνου που θα απαιτείτο από ένα συμβατικό κλιματιστικό

6. Ελλιπή ηλιοπροστασία των νότιων και δυτικών όψεών τους.

7. Μη επαρκή αξιοποίηση του υψηλού ηλιακού δυναμικού της χώρας.